Citaat

Waar begin ik toch aan?

Zeg Hans, waarom doe je niet mee aan de Dodentocht?

Wat een vraag! Wie is er nu zo gek om dat aan mij voor te stellen?

Het antwoord is: mijn vrouw. Mijn vrouw die dit jaar 2 marathons gaat lopen. Mijn vrouw die zich samen met haar zus heeft ingeschreven voor de dodentocht. Mijn vrouw die minstens 3 keer per week gaat lopen en daarnaast een strak wandelschema wil aanhouden. Mijn vrouw die op een doordeweekse werkdag ver boven de aangeraden 10.000 stappen eindigt.

Die vraagt dus aan mij, Hans, 40 jaar, 95 kg, buikomtrek van >100 cm of ik niet mee de dodentocht wil doen! Aan mij, die sinds nog geen jaar 2 keer in de week ga zwemmen, tenzij ik een goed excuus heb? Aan mij, die al 1 keer in mijn leven (na de vraag ivm de Dodentocht) een fitness langs de binnenkant heb gezien? Aan mij, die op een gemiddelde dag nog niet aan 5.000 stappen kom?  Aan mij, terwijl ik zelfs het buitenhalen van mijn fiets al zo vermoeiend vind, dat ik dan toch maar liever de auto neem? Aan mij, die zelfs geen foto heeft waarop mijn eigen voeten te zien zijn om als hoofding voor de site te gebruiken (Foto van Andrii Nikolaienko via Pexels).

Dus wat doe je als deze vraag komt? Dan zeg je nee! Maar ergens denk je, wat als ik het nu toch doe? Zou ik dat uitwandelen? Of zou ik ergens halverwege iets hebben van, weet je wat, het is genoeg geweest, doe jij maar verder, ik ga ergens een pak friet halen?

En dan denk je stiekem, weet ge wat, ik schrijf me in. Maar ik vertel het nog niet, ik hou het nog even geheim. Dan kan ik nog wat nadenken. Dat geheim heeft dus 2 dagen standgehouden, dan floepte het eruit.

Dus Hans doet mee aan de Dodentocht, zot, gek, getikt, maar ja, we zullen het maar doen. Anders hebben we natuurlijk voor niets betaalt hé.

We moeten dan wel gaan trainen. Afgelopen zaterdag hebben we er een kleine stadswandeling op zitten, meer dan 15.000 stappen. En zondag een wandeling in de buurt van Vordenstein en het park van Brasschaat. Een kilometer of 11. Dinsdag nog een avondwandeling van amper 4 kilometer.

En de volgende dagen, weken, maanden gaan we nog wandelen. Die wandelingen en trainingen zal ik met jullie delen. Waarom? Omdat ik graag in de belangstelling sta! Of was het omdat gedeelde pijn zachter is? Of om anderen te motiveren? Maar laat me dan eerst zien of ik het zelf haal. Alleszins, als jullie zin hebben om het allemaal te volgen, dan is er deze blog. Indien niet, mijn oprechte excuses voor het feit dat jullie deze berichten bijvoorbeeld op jullie tijdslijn van Facebook zien verschijnen, negeer ze maar.

Voor de anderen, tot de volgende keer.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s